Operacje wojsk specjalnych

Operacje Wojsk Specjalnych dotyczą w szczególności operacji specjalnych prowadzonych również poza granicami kraju. Ma to miejsce w okresie kryzysu, pokoju, jak i wojny. Omawiane operacje mają zarówno charakter operacyjny jak i strategiczny. Dowództwo Wojsk Specjalnych zostało powołane na mocy decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 października 2006 roku.

Jego utworzenie stało się istotnym elementem dostosowania struktury dowodzenia Siłami Zbrojnymi RP do światowych tendencji transformacji i modernizacji w obszarze militarnym. Jest to jedyne w pełni zintegrowane dowództwo w polskiej armii, spajające dowodzenie operacjami specjalnymi na lądzie, morzu i w powietrzu, w godzinowym reżimie czasowym. Dowództwo Wojsk Specjalnych jest najmniej licznym organem dowodzenia wśród dowództw rodzajów Sił Zbrojnych w Wojsku Polskim. Dowództwu Wojsk Specjalnych podlegają wszystkie jednostki Wojsk Specjalnych. Siedzibą Dowództwa jest Kraków (wcześniej Bydgoszcz i Warszawa). Wykonywanie poszczególnych zadań ratowniczych i prewencyjnych powierza się jednostkom wojskowym odpowiednio do nich przygotowanym poprzez dobrze wyszkolone siły, które wyposażone są w specjalistyczny sprzęt. wojsko we współczesnym państwie, jest jednym z nielicznych podmiotów posiadających największą siłę oraz najlepiej zorganizowaną strukturę, przygotowaną do działania w czasie pokoju, ale przede wszystkim w czasie kryzysu i wojny.

Armia narodowa jest obok szeroko rozumianej kultury narodowej głównym i niezastąpionym atrybutem państwowości, suwerenności i niepodległości. Tradycje wojskowe i kultura wojskowa należą do podstawowych składników kultury narodowej i państwowej. Armia w społeczeństwie symbolizuje instytucję państwa. Oznacza to zarówno jego powagę, organizację, jak i sprawność. Dodatkowo daje społeczeństwu poczucie bezpieczeństwa, dumy z własnego kraju, jak i stanowi pewną organizację. To właśnie dzięki niej obywatele czują się odpowiedzialni za państwo, a jednocześnie identyfikują się w nim. Zjawiska wojny nie da się w szybki sposób wykluczyć ze stosunków międzynarodowych. Można w tym miejscu pokusić się o stwierdzenie, że im ranga polityki militarnej jest wyższa, tym bardziej wzrasta niebezpieczeństwo, że taki kraj sięgnie w przyszłości po argument siły w stosunkach międzynarodowych. Siła i sprawność wojska przekłada się na gotowość i zdolność natychmiastowego i skutecznego wsparcia władz i społeczeństwa w sytuacjach zagrożeń i potrzeb, co oznacza iż poczucie bezpieczeństwa w różnych jego wymiarach wzrasta, w zależności od kondycji sił zbrojnych.